Öğrencinin işi okumaktır

Öğrencinin işi okumaktır

Bugün baktığımızda çoğu öğrenci hem okuyup hem çalışıyor. Keyiflerinden mı? Hayır. Öğrencilerin ailelerinin tümüne yakınının gelirleri sınırlı. Öğrenciler ailesine yük olmamak ya da yetersiz gelirini artırmak amacıyla okullarının yanı sıra çalışmak zorunda kalıyorlar. Aldığı KYK bursu yetersiz geliyor, okul taksitini ödemek ya da mezun olduktan sonra direkt olarak bir iş bulma garantisi olmadığı için KYK kredisini almak istemiyor. Bunun yerine bazen bir iş değil de birkaç işte çalışması gerekiyor. Çünkü hem okul masrafları hem kendi masraflarını karşılayacak bir bütçesi olmuyor.

Öğrencilerin büyük çoğunluğu mecburen part-time çalışıyor. İş dışında okuluna ve dersine zaman ayırmak durumunda. Öğrenciler için uygun olan part-time çalışma sistemi insan bedenini çok yoran bir iş gibi gözükmese de bunun yanına dersler ve ödevler eklenince bu kadar kolay olmuyor. İnsanın hem bedeni hem de zihni yoruluyor ve diğer öğrencilere kıyasla derslere hiçbir zaman tüm enerjisini, aklını veremiyor. Bu nedenle, çalışmayan öğrencilere göre daha fazla ders çalışmak zorunda kalıyor.

Yeterli gelire sahip olmayan ya da çalışırken dersine yeterli zaman ayıramayan, bu nedenle de bazen başarısız olan öğrenciler bu durumdan olumsuz etkileniyor. Bu ülkenin geleceği dedikleri gençler bu sebeplerden dolayı erken yaşta depresyona giriyor ve bu döngünün sonu intihar etmeye kadar gidiyor. Ben dâhil hiçbir öğrenci vakit geçirmek amacıyla bir işte çalışmıyor. Sadece okula odaklanmak varken üniversiteye hazırlanırken veya üniversite okurken çalışmak delilik olurdu herhalde; en azından ben böyle düşünüyorum. Okul hayatını derslerden arta kalan zamanlarda çalışarak geçiren hatta bazen derslerini ekmek zorunda kalan tüm öğrenciler için okul hayatı bu yüzden bir çileye dönüşüyor ve insan çalışma hayatından erkenden bunalıyor. Her öğrenci için 18-19 yaş bir sürü hayalle doluyken o yaşlara gelince aslında bir çile olduğunu anlıyorsunuz.

İnanıyorum ki, hayatının en güzel yıllarını normal bir öğrenci gibi geçirmek isteyen gençlerin, öğrenciliği çile olarak görmeyeceği günler gelecektir. Normal olarak öğrencinin sadece dersine odaklanması ve eforunu iş gibi başka alanlara sarf etmemesi gerekir.

İnsanların ergenlik çağında kendini bulmaları ve kendilerini istedikleri yönde geliştirmeleri gerekir. Fakat bu durum maalesef olması gerektiği gibi olmuyor, kendilerini geliştirmek yerine okurken çalışıyorlar.

Yaşadığımız olumsuzluklara şimdi bir yenisi eklendi. Pandemi nedeniyle neredeyse çalışan tüm öğrenciler işsiz kaldı. Pandemi nedeniyle benim de çalıştığım kafe kapandı ve ben de işsiz kaldım. Ancak benim için bu yıl çok önemli. Bu yıl artık mutlaka bir üniversiteye yerleşmem lazım. Ama şimdi işsiz ve parasız kaldığım için ek ders alamayacağım, derslerde anlamadığım yerleri soracağım kimse de olmayacak. Benim gibi binlerce öğrenci var. Pandemi bizi iyice olumsuz etkiledi. Pandeminin faturasının bir kısmını da çalışmak zorunda olan öğrenciler ödemek zorunda kaldı.

Bir tarafta çalışmak zorunda kalan biz öğrenciler var, diğer tarafta da okuldan mezun olduğumuzda iş bulma sorunu var. Genç işsizliği her geçen gün artıyor. Örneğin, 2014 yılında genç işsizliği yüzde 18,2 iken bu oran 2019 yılında yüzde 27,1’e yükseldi. Üstelik bu oran giderek yükseliyor. Gençler arasındaki işsizliğin genel işsizlik oranının çok üzerinde olması, bizim gibi öğrencilerin düşük ücretlerle ve uzun saatler çalışmayı kabul etmesine neden oluyor. Çünkü, işe ihtiyacımız var ve ben kabul etmesem o işe muhtaç çok sayıda öğrenci var.

Çalışırken yoksulluk sınırının altındaki asgari ücretin dahi altında ücretlerle çalışmak zorunda kalıyorduk, şimdi onu da arar hale geldik. Dolayısıyla biz, öğrenci işçiler de milyonlarca işsizlere katıldı. Kapanan işyerlerine baktığımızda neredeyse öğrencilerin çalışabildiği tüm işyerlerinin kapandığını söyleyebiliriz. Adeta sokağa atıldık. Devlet bu işyerlerini kapatırken; işyerinde çalışanları da düşünmek, onlara bir miktar gelir sağlamak zorundadır. “Ben kapattım ne haliniz varsa görün.” diyemez, dememelidir. Biz de gelir güvencesi istiyoruz, biz de destek bekliyoruz. Bunu beklemek de hakkımız. Şimdi, bunun mücadelesini vermeliyiz.

Öğrencilerin işçi olarak çalışması mutlaka son bulmalıdır. Çalışma ihtiyacı duyanlara, geliri yetersiz olanlara devlet karşılıksız burs vermelidir. Öğrenci işçilik değil, sadece öğrencilik yapmalıdır. Bütün zamanını okuluna ve derslerine ayırmalıdır. Başarı da ancak böyle sağlanabilir.

+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0